Onderwerp:

Kwaliteitsmeting

Kwaliteitsmeting door middel van een indicator is een meetbaar aspect van zorg dat een aanwijzing geeft over de kwaliteit. Een indicator heeft een signaalfunctie. Het is geen directe maat, maar kan aanleiding zijn tot nader onderzoek. Ruwweg zijn er twee typen te onderscheiden:

  1. Interne indicatoren zijn bedoeld voor het beoordelen van de eigen zorgprocessen. Door het meten van de prestaties gedurende langere tijd kan de eigen zorg kritisch onder de loep genomen worden en kunnen ontwikkelingen worden gevolgd.
  2. Externe indicatoren zijn bedoeld om verantwoording af te leggen over de kwaliteit van de zorg aan patiënten, zorgverzekeraars, de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) en vele andere partijen. Externe indicatoren worden zorgvuldig geëvalueerd. Vergelijkingen tussen zorgaanbieders moeten immers reëel zijn en verschillen mogen niet worden veroorzaakt door variatie in populatie of in manier van meten.

Kwaliteitsregistratie

Kwaliteitsregistraties zijn data over het handelen van zorgverleners. Uitkomsten hiervan worden gepubliceerd en/of teruggekoppeld aan de zorgverleners. Het vormt de basis van mogelijke verbetertrajecten. De kwaliteitsregistraties richten zich in het bijzonder op klinische aspecten. De insteek kan variëren, bijvoorbeeld: diagnose, verrichting/interventie, medische hulpmiddelen of organisatieonderdelen. Voorbeelden van kwaliteitsregistraties zijn complicatieregistratie en auditregistratie.

Complicatieregistratie

Iedereen wil complicaties graag voorkomen. Preventie van complicaties betekent gezondheidswinst voor burgers (patiëntveiligheid), kwaliteitswinst voor professionals (professionalisering) en doelmatigheidswinst voor ziekenhuizen (efficiency). Complicatieregistratie kan daarmee als kwaliteitsinstrument voor en door medische specialisten gebruikt worden. Complicatieregistraties bieden een haalbare basis voor betrouwbare (spiegel)informatie. Met een complicatieregistratie wordt beoogd:

  • Betrouwbare informatie te verzamelen over complicaties;
  • factoren te vinden, die aangrijpingspunten vormen om complicaties te voorkómen;
  • een kwaliteitscyclus te realiseren gericht op preventie.